غرور

می گن غرور آفت دینه!

اما فک کنم غرور آفت زندگیه، آفت انسانیت

نمی دونم چه سیستمیه که آدم داره

تا یه کم یه چیز یاد میگیره، تا یه خورده احساس می کنه یه چیز می دونه؛

دیگه فک میکنه فقط اونه که می فهمه!

بقیه نادونن و هیچی حالیشون نیست و فقط و فقط ماییم که درک و شعور داریم

و حتی باید عذاب تحمل آدمای بی شعور و نفهم دور و برمونم تحمل کنیم!!!

تو عبادت و ایمانمونم همینه سیستم!

تا یه کار خوب می کنیم، خیال می کنیم بهترین عبد خداییم؛

تا یه کم به خدا فک می کنیم و حرفاشو می فهمیم،

احساس می کنیم که شدیم عارف بالله!!

بقیه کافرن و خدارو نمیشناسن و درک درستی از دینش ندارن

همه بی شعورن و دینو برا خودشون درست کردن به جز ما!

از آخوند گرفته تا دوست و داداشمون!

ولی خوب آخه آدم باید چی کار کنه؟
چه جوری می تونه از شر این غرور راحت شه؟!

همه دعواها و جر و بحث ها به خاطر غروره..

چرا باید با غرورمون همه عبادت و اصن زندگیمون رو خراب کنیم؟

 

و بندگان خداى رحمان كسانى‏اند كه روى زمين به نرمى گام برمى‏دارند و چون نادانان ايشان را طرف خطاب قرار دهند به ملايمت پاسخ مى‏دهند (63)		وَعِبَادُ الرَّحْمَنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا ﴿63﴾
و آنانند كه در حال سجده يا ايستاده شب را به روز مى‏آورند (64)		وَالَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَقِيَامًا ﴿64﴾
و كسانى‏اند كه مى‏گويند پروردگارا عذاب جهنم را از ما بازگردان كه عذابش سخت و دايمى است (65)		وَالَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا ﴿65﴾
و در حقيقت آن بد قرارگاه و جايگاهى است (66)		إِنَّهَا سَاءتْ مُسْتَقَرًّا وَمُقَامًا ﴿66﴾
و كسانى‏اند كه چون انفاق كنند نه ولخرجى مى‏كنند و نه تنگ مى‏گيرند و ميان اين دو [روش] حد وسط را برمى‏گزينند (67)		وَالَّذِينَ إِذَا أَنفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَلَمْ يَقْتُرُوا وَكَانَ بَيْنَ ذَلِكَ قَوَامًا ﴿67﴾
و كسانى‏اند كه با خدا معبودى ديگر نمى‏خوانند و كسى را كه خدا [خونش را] حرام كرده است جز به حق نمى‏كشند و زنا نمى‏كنند و هر كس اينها را انجام دهد سزايش را ريافت‏خواهد كرد (68)		وَالَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَلَا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَا يَزْنُونَ وَمَن يَفْعَلْ ذَلِكَ يَلْقَ أَثَامًا ﴿68﴾
براى او در روز قيامت عذاب دو چندان مى‏شود و پيوسته در آن خوار مى‏ماند (69)		يُضَاعَفْ لَهُ الْعَذَابُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَيَخْلُدْ فِيهِ مُهَانًا ﴿69﴾
مگر كسى كه توبه كند و ايمان آورد و كار شايسته كند پس خداوند بديهايشان را به نيكيها تبديل مى‏كند و خدا همواره آمرزنده مهربان است (70)		إِلَّا مَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا فَأُوْلَئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا ﴿70﴾
و هر كس توبه كند و كار شايسته انجام دهد در حقيقت به سوى خدا بازمى‏گردد (71)		وَمَن تَابَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَإِنَّهُ يَتُوبُ إِلَى اللَّهِ مَتَابًا ﴿71﴾
و كسانى‏اند كه گواهى دروغ نمى‏دهند و چون بر لغو بگذرند با بزرگوارى مى‏گذرند (72)		وَالَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ وَإِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِرَامًا ﴿72﴾
و كسانى‏اند كه چون به آيات پروردگارشان تذكر داده شوند كر و كور روى آن نمى‏افتند (73)		وَالَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوا عَلَيْهَا صُمًّا وَعُمْيَانًا ﴿73﴾
و كسانى‏اند كه مى‏گويند پروردگارا به ما از همسران و فرزندانمان آن ده كه مايه روشنى چشمان [ما] باشد و ما را پيشواى پرهيزگاران گردان (74)		وَالَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا ﴿74﴾
اينانند كه به پاس آنكه صبر كردند غرفه[هاى بهشت را] پاداش خواهند يافت و در آنجا با سلام و درود مواجه خواهند شد (75)		أُوْلَئِكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوا وَيُلَقَّوْنَ فِيهَا تَحِيَّةً وَسَلَامًا ﴿75﴾
در آنجا جاودانه خواهند ماند چه خوش قرارگاه و مقامى (76)		خَالِدِينَ فِيهَا حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَمُقَامًا ﴿76﴾
بگو اگر دعاى شما نباشد پروردگارم هيچ اعتنايى به شما نمى‏كند در حقيقت‏شما به تكذيب پرداخته‏ايد و به زودى [عذاب بر شما] لازم خواهد شد (77)		قُلْ مَا يَعْبَأُ بِكُمْ رَبِّي لَوْلَا دُعَاؤُكُمْ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُونُ لِزَامًا ﴿77﴾

                                                                                         سوره فرقان

انسان

 

سوگند به نفس و آن كس كه آن را درست كرد		وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا
سپس پليدكارى و پرهيزگارى‏اش را به آن الهام كرد		فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا
كه هر كس آن را پاك گردانيد قطعا رستگار شد		قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّاهَا
و هر كه آلوده‏اش ساخت قطعا باخت		وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّاهَا

سلام

نمی دونم دنبال چیم٬ دفتر خاطرات! یا اینکه یه سری آدم که بیان و چرت و پرتامو بخونن و بگن چه بلاگ قشنگی٬ به ما هم سر بزن!!!

نمی دونم

شاید فقط می خوام یاد بگیرم بنویسم!!

حالا چی جوری باید بنویسم؟ ادبی ٬ طنز ٬خودمونی ...

شایدم فقط باید خودم باشم٬ حرفای دلمو بنویسم.

مثِ خیلیای دیگه که حرفای دلشونو اینجا می زنن٬اما مگه اینجا جای حرف دل زدنه؟!

نمی دونم.

یعنی اینجا آدما نقاب ندارن؟! همه خودشونن

شایدم باشن

ولی خوب به هر حال

سلام....

تولد

آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند

آیا بود که گوشه چشمی به ما کنند

دردم نهفته به ز طبیبان مدعی

باشد که از خزانه غیبم دوا کنند

معشوق چون نقاب ز رخ در نمی‌کشد		هر کس حکایتی به تصور چرا کنند
چون حسن عاقبت نه به رندی و زاهدیست		آن به که کار خود به عنایت رها کنند
بی معرفت مباش که در من یزید عشق		اهل نظر معامله با آشنا کنند
حالی درون پرده بسی فتنه می‌رود		تا آن زمان که پرده برافتد چه‌ها کنند
گر سنگ از این حدیث بنالد عجب مدار		صاحب دلان حکایت دل خوش ادا کنند
می خور که صد گناه ز اغیار در حجاب		بهتر ز طاعتی که به روی و ریا کنند
پیراهنی که آید از او بوی یوسفم		ترسم برادران غیورش قبا کنند
بگذر به کوی میکده تا زمره حضور		اوقات خود ز بهر تو صرف دعا کنند
پنهان ز حاسدان به خودم خوان که منعمان		خیر نهان برای رضای خدا کنند

 حافظ  دوام  وصل  میسر  نمی شود                           شاهان  کم  التفات به حال گدا کنند